شما اینجا هستید

مدیریت شهری » مدیریت کهنه برای کارخانه نو
نویسنده : سید شایان حسینی راد - دبیر سرویس شهری پایگاه خبری افق مشهد

اگر نگوییم کارخانه نوآوری مورد علاقه شهردار مهمترین اقدام مدیریت شهری در پیشبرد شعار شهر هوشمند و شهر آینده بوده قطعأ اغراق نکرده ایم.
اما حضور برخی افراد و نگاه سودجویانه برخی سرمایه گذاران برای کارخانه کوکای سابق کمی لرزه بر تن جوانان و استارتاپ ها انداخت.
در واقع مردم و جوانان با آوردن ایده های نو در جهت راحت تر کردن زندگی به این مکان ها مراجعه می کنند تا در آنجا با کمک شتاب دهنده ها اختراع خود را به تولید انبوه برساند، شهرداری مشهد نیز برای کمک به این قشر طی سال های اخیر مراکز مهمی را با این هدف افتتاح کرده که در کشور نمونه است.
کارخانه نوآوری مشهد که جزء معدود محلهایی در کشور است که اینترنت ۵g را پوشش می‌دهد با هدف حمایت از استارتاپ ها و راه اندازی کسب و کار افتتاح شد. چنین نمونه ای در کشور تقریباً بی سابقه است و حتی در پایتخت نیز تا این حد به استارتاپ بها داده نمی شود اما نکته حائز اهمیت نوع بهره برداری از این کارخانه است. در واقع باید سناریو بهره برداری از آن به نحوی باشد تا آن همه هزینه های انجام شده دلیل قانع کننده ای پیدا کند.
آن طور که از شواهد پیداست شهرداری مشهد وظیفه بهره برداری و استفاده از چنین ظرفیتی را به مدیرانی چون مکارم، روشنک و شاکری روش سپرده است.
آقای مکارم مدیر شتاب دهنده ای است که مناقصه بهره برداری را پیروز شده ولی هنوز به او واگذار نشده است.
آقای روشنک سرمایه گذار منطقه ثامن است و ارتباطش با کارخانه نوآوری نامعلوم!
آقای شاکری روش نیز که ارتباط خوبی با مدیران دانشگاه فردوسی دارد مدیریت مجموعه را عهده دار است.
اما در خود دانشگاه فردوسی نیز دو ساختمان به نام مرکز رشد وجود دارد که متاسفانه تنها به شرکت های دانش بنیان داده نشده بلکه برخی مراکز خدماتی از جمله آموزش زبان، برگزاری همایش ها، کانون آگهی تبلیغات، مشاوره حقوقی و سایر مشاغل خدماتی در آنجا وجود دارد.
آنطور که اطرافیان و منتقدین این مرکز می‌گویند اکثر افراد شاغل در مرکز رشد دانشگاه فردوسی نسبت فامیلی و یا دوستی های نزدیکی دارد که کار را برای حضور سایر شرکت‌ها و در اصل شرکت‌های دانش‌بنیان به شدت سخت و عملا نشدنی کرده است.
تلاش ۸ باره خبرنگار ما نیز برای گفتگو با مسئولین این مراکز بی نتیجه بود و هر بار به بهانه های مختلف صحبت کردن طفره رفتند.
با حضور چنین افرادی که در دانشگاه فردوسی با محیط آکادمیک توانستند شبهاتی ایجاد کنند، و از هدف حمایت دانشجوهای نخبه به لوکیشنی جهت درآمد رسیدند، سپردن فضای بکری همانند کارخانه نوآوری یک اشتباه بزرگ است. حال تصور کنید مدیریت کارخانه‌ نوآوری به مدیرانی همانند مرکز رشد برسد نتیجه اش چه می شود…؟
باید مراقب باشیم و به مسئولین شهرداری نیز تذکر دهیم که اگر می‌خواهند اقدام بی نظیرشان در سطح کشور با چالش های عجیب مواجه نشود باید فیلترهای مدیریتی و بهره برداری از آن را تا حد امکان زیاد و این وظیفه را به کسانی بسپارند که سابقه استارتاپی داشته باشند.
چنین اقداماتی اگر از دور به آن نگاه کنیم بسیار شایسته است و هزینه کردن در آن به هر میزان که بازخورد داشته باشد صحیح است، اما با انتخاب مسئولین و مدیرانی که به فکر جیب خود هستند باعث ضرر و زیان مالی و حتی زمانی برای مردم این شهر خواهیم شد.
از حضور سرمایه گذاران عمرانی در این طرح می‌توان نتیجه گرفت در کارخانه نوآوری تقریباً هیچ چیز سرجایش نیست و برخی ها با دید سرمایه گذاری مالی به آن چشم دوخته اند نه پرورش نخبه های علمی !
امیدواریم شهردار مشهد که خود دفتر مستقلی در این مجموعه دارد شخصاً بتواند مدیریت و روند این مجموعه را به نحوی اداره کند که نخبگان و استارتاپ ها در کارخانه نوآوری مشغول باشند نه بنگاه های اقتصادی

سید شایان حسینی راد – دبیر سرویس شهری پایگاه خبری افق مشهد

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است -
آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد -

پایگاه خبری تحلیلی افق مشهد